1338 ه . ش . تشكيل شد . انجمن سقراط ( دموله يا دمولاى ) سازمان فراماسونرى به‌خاطر استمرار طريقت ماسونى در خانواده ماسونها ، تشكيلات جنبى براى جلب و جذب فرزندان ، همسران ماسونها و ساير جوانان مستعد تحت عنوان « طريقت دمولاى » يا « دموله » تأسيس كرد . اين طريقت در سال 1919 م . توسط فرانك اس لند در كانزاس سيتى ايجاد شد . اين تشكيلات بين المللى جوانان بين 12 تا 21 سال را جذب مىنمود و تحت راهنمايى طريقت فراماسونرى قرار مىداد . هدف شاپيتر مىبايست حداقل 25 عضو داشته باشد و زير نظر يك گروه و يا يك شخص ماسون فعاليت كند . در ايران نيز انجمن رأىدارى سقراط ( دموله ) زير نظارت شوراى عالى ، توسط جوانان وابسته به انجمن خواجه نصير طوسى اداره مىشد . رئيس انجمن رأىدارى سقراط در سال 1355 - 1354 ه . ش . حسين دفتريان بوده و عليرضا امير سليمانى نيز از گردانندگان آن به شمار مىروند . پيتر آوانسف فرزند ژرژ آوانسف ، كمال خداپناهى و كامبيز امينى خويى نيز از اعضاى جوان اين طريقت بودند . در ايران شاپيترى با نام ( Pianerr Chapter ) در رابطه با طريقت دمولاى فعاليت مىكرد . انجمن طرفداران حكيم زكرياى رازى ( باشگاه رازى ) اين انجمن از مراكز و كانونهاى تشكيل جلسات و « مهمانيهاى سفيد » و گردهمايى علمى فراماسونهاى ايرانى وابسته به لژ بزرگ اسكاتلند مىباشد . انجمن حكيم زكرياى رازى ابتدا در تاريخ 12 ارديبهشت 1340 ه . ش . با نام « باشگاه رازى » شروع به فعاليت كرد . اما در سال 1343 ه . ش . / 1964 نام باشگاه به « انجمن طرفداران حكيم زكرياى رازى » تغيير يافت . پيش از تأسيس اين انجمن ، محل تشكيل جلسات فراماسونهاى وابسته به لژ بزرگ اسكاتلند در محل لژ روشنايى در ايران بود . مدتى بعد ، انجمن موفق شد ، شعبه‌اى در اهواز به‌وجود آورد تا زمينهء تشكيل لژ اهواز را فراهم سازند . جالب‌توجه اين است كه اساسنامه انجمن طرفداران حكيم زكرياى رازى با اساسنامهء باشگاه حافظ وابسته به فراماسونرى فرانسه كلمه به كلمه يكى و مثل هم مىباشد و تنها تغيير موجود كلمه رازى به‌جاى حافظ مىباشد . درآمد باشگاه طبق اساسنامه باشگاه ، كه در وزارت كشور به ثبت رسيده از محل كمكهاى نقدى اشخاص ، امور خيريه و انجام خدمات ملى ، علمى ، ادبى و فرهنگى تأمين مىشود . انجمن مخفى انجمنى كه به پيشنهاد سيد محمد طباطبايى تشكيل شد و معتقد بود كه قدرت تا در دست خود مردم نباشد هيچ‌گونه اصلاحى امكان‌پذير نخواهد بود . انجو ، انجبور انجبور در حكومت مغول به زمينهاى خالصه‌اى اطلاق مىشد كه ميان اعضاى خاندان سلطنتى قسمت مىشد و عايدات آن به مصرف مخارج دستگاه شاه و اعضاى خاندان شاهى مىرسيد . انجو : - اينجو